از طرف همسر مرحوم نیکنام
به نام آنکه جان را حکمت آموخت
سپاس خداوند متعال را که اندر هر کارش حکمتی است فراتر از فهم انسان. آنکه هرگاه بخواهد زنده میدارد و با کوچکترین اراده ای میمیراند. دنیا را جایی برای گذر قرار داده ، دنیای دیگر را جایی برای زندگی دوباره و برچیدن آنچه در این دنیا کاشته ایم.
مرابه روز قیامت غمی که هست این است
که روی مـــردم دنیـــــــا دوباره باید دید
و در این دنیا آزمون ها را در پیش روی ما گذاشته تا نمرات انسان ها را مشخص نماید. خوشا به سعادت آنهایی که در پایان نمره قبولی کسب میکنند... و چه زود میگذرد تمامی دنیا با آزمون های سخت و آسانش، روزهای تلخ و شیرین و عمری که همچون یک چشم بر هم زدن میگذرد.
تا توانی دفع غم از خاطر غمناک کن
در جهان گریاندن آسان است اشکی پاک کن
خدا را شکر میکنم که با کمک شما آشنایان گرامی توانستیم این سید عزیز را با عزت و احترام به خاک سپارده و مراسم مختلف ایشان را برگزار نماییم
میخواهم بدینوسیله از تمامی دوستان و آشنایان عزیز و گرامی که مانند همیشه لطف کردند، قدم بر چشم ما نهاده و در مراسم مختلف شرکت کردند سپاسگزاری کنم. به امید آنکه روزی بتوانم محبت های بی دریغ و بی منت شما عزیزان را جبران نمایم.
به دلیل اینکه ممکن است نامی از قلم بیفتد و شرمنده روی شما شوم از بردن نام پرهیز کردم ولی مطمئنا همگی شما عزیزان و تک تک لطف هایتان همواره در ذهن من باقی میماند.
از خداوند میخواهم سایه پدر و مادرهایتان را همواره بر سرتان نگاه دارد و عزیزانتان را برایتان حفظ کند...
در پناه خدا...
فریبا پورپاک
میگفت عکسم رو نذارید توی وبلاگتون چشم میخورم...